Waarin verschilt de orthomoleculaire voedingswetenschap van de traditionele voedingsleer?

De orthomoleculaire voedingsleer is gebaseerd op het bewezen feit dat de lichaamscellen alleen goed kunnen functioneren als ze de voedingsstoffen die ze nodig hebben in optimale hoeveelheden ontvangen. Een ander essentieel gegeven in deze snel aan invloed winnende wetenschap is dat goed functionerende cellen de basis vormen voor blijvende gezondheid en fitheid.

Het woord "orthos" betekent "juist" of "optimaal", en orthomoleculaire voeding is voeding die bestaat uit de juiste moleculen in optimale hoeveelheden. De orthomoleculaire voedingsleer heeft zich in de afgelopen jaren mede dankzij belangrijke ontdekkingen in de biochemie en de celbiologie snel ontwikkeld. Daardoor is heden ten dage over voedingsstoffen en hun effect op de gezondheid heel veel bekend.

Een belangrijk onderscheid in de orthomoleculaire voedingsleer is dat tussen lichaamseigen en lichaamsvreemde stoffen. De moleculen die in het lichaam een nuttige taak hebben worden lichaamseigen genoemd. Stoffen en organismen die niet in het lichaam thuishoren noemt men lichaamsvreemd. Consumptie van lichaamsvreemde, dus niet tot de voedingsstoffen behorende substanties, is altijd in meerdere of mindere mate schadelijk.

De orthomoleculaire wetenschap heeft behalve buitengewoon waardevolle doorbraken op het gebied van de voedingsleer ook een belangrijke nieuwe richting in de geneeskunde opgeleverd. In deze orthomoleculaire geneeskunde worden veelal hoge doseringen van specifieke voedingsstoffen voorgeschreven, teneinde de eigen geneeskracht van het lichaam met betrekking tot de betreffende aandoening te stimuleren en te versterken.